لطف على سليمى

56

كهكشانها در قرآن ( فارسي )

زخرف درباره مؤنث نبودن آنها ( وَجَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً ) خوانديم واگر مراد آنها باشند ، پس آنها هم در قيامت فرد به فرد در دادگاه عدل الهى براي محاكمه وحساب وكتاب وكيفر نيك وبد اعمال احضار شده وبه بهشت وجهنم خواهند رفت ؟ ويا اينكه خداوند متعال در منظومه‌ها وكرات ديگر آسمانها نيز مخلوقات ديگرى همانند ما انسانها بندگانى داراى جسم خاكى خلق كرده وتكاليفى معين نموده است ؟ ويا اينكه ميليارد ميليارد اجرام آسمانى را تهى از مخلوقات زنده خلق كرده است ؟ در اين مورد گفتارى چند از بزرگان وأئمة معصومين در جلد بيستم « 1 » آمده مراجعه شود . وكلمه ( من ) به معنى كليه كساني كه در جمله ( إِنْ كُلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ ) يعنى جميع كساني كه در اجرام بيشمار آسمانها هستند ) در آية چنين مىرساند كه در كرات آسمانهاى بيشمار هم خداوند مخلوقاتى بىنهايت زياد همانند انسان كه صاحب تكليف باشند خلق كرده وآنها را هم در قيامت به محشر مىآورد وجزاى اعمال نيك وبد داده وبه بهشت وجهنم مىبرد . « 2 » آيات ديگرى از واژهء فطر در سورهء مباركهء فاطر كه خداوند متعال در سراسر اين سوره از قدرت آفرينش وعظمت ربوبيت كهكشانها وزمين وخلقت ملائك وقرار دادن آنها به عنوان رسولانى ونيز خلقت انسان از ذرات وعناصر خاك وتبديل آن به نطفه وبه انسان ومحيط بودن علمش بر كون وما يكون وتشريح نظام منظومهء شمسي وپيدايش شب وروز واحكام قوانين الهى وكيفر اعمال نيك وبد وجزاى آن وفروفرستادن قرآن كريم و

--> ( 1 ) جلد بيستم تفسير نمونه ، ص 439 ، آية 29 . ( 2 ) لذا به مصداق اين آية ، در داخل اجرام بىشمار سماوات بايد ميلياردها زمينى مثل زمين ما باشد تا صاحب كساني باشند .